Παρασκευή, 9 Μαρτίου 2012

Υπάρχει τρίτος πόλος στο ΠΑΣΟΚ;


Από τις δραματικές μέρες του Φθινοπώρου, με τον Γιώργο Παπανδρέου να προτείνει Δημοψήφισμα επί της νέας δανειακής σύμβασης, τις αντιδράσεις, τις απόπειρες βουλευτών να τον ρίξουν και, τελικά την κυβέρνηση συνεργασίας, το βλέμμα της πλειονότητας των στελεχών του ΠΑΣΟΚ ήταν σαφές πως ήταν στραμμένο στην επόμενη μέρα.
Εδώ και 5 περίπου μήνες, ο Παπανδρέου είδε στελέχη που τον στήριξαν να του ακούν δριμεία κριτική και να του γυρνούν την πλάτη. Η ψήφιση όλο και σκληρότερων και μη δημοφιλών μέτρων στη Βουλή έκανε πολλούς να βγάλουν δακρύβρεχτους λόγους και να καταψηφίσουν, θέτοντας εαυτούς εκτός Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Περιέργως πως, αυτοί οι οποίοι θέλησαν να ρίξουν τον Παπανδρέου κάποιους μήνες νωρίτερα, δεν καταψήφισαν τίποτα από όλα αυτά. Είναι πλέον προφανές, ότι για εκείνους το πρόβλημα ήταν καθαρά το πρόσωπο και όχι οι πολιτικές. Μετά τα γεγονότα που οδήγησαν στην κυβέρνηση συνεργασίας με τον Παπαδήμο στο τιμόνι, ξεκαθάρισαν πλέον τα στελέχη τα οποία είχαν ουσιαστική διαφορά πολιτικής, εκείνοι που πραγματικά δεν ήθελαν να ψηφίσουν την τελευταία δανειακή σύμβαση γιατί θεωρούσαν ότι, όντως, θα βλάψει τη χώρα ή ότι το τίμημα ήταν υπερβολικά μεγάλο. Τα άλλα στελέχη, όμως, που έδειξαν τέτοια συμπεριφορά πριν αναλάβει ο Παπαδήμος, ψήφισαν ευλαβικά, ακολούθησαν την κομματική γραμμή του ΠΑΣΟΚ, ενώ τα χειροκροτήματα στις ομιλίες του στη Βουλή και την αίθουσα της Γερουσίας ήταν όλο και πιο χλιαρά.
Μετά άρχισαν να πέφτουν «βροχή» οι υποψηφιότητες και οι πλατφόρμες. Νέοι Μεταρρυθμιστές, στελέχη που "ξεκαθάριζαν" τη θέση τους. Πυροτέχνημα Χρυσοχοΐδη, αποχωρήσεις ανθρώπων που στήριζαν διαχρονικά τον Παπανδρέου. Τελικά, φτάνουμε λίγες μέρες πριν τις εσωκομματικές εκλογές με δύο υποψηφιότητες, αποχωρήσαντες και ένα τεράστιο κομμάτι ανέκφραστου χώρου, από άποψη προσώπων. Γιατί όμως;    Η υποψηφιότητα του Βενιζέλου, παρόλο που επισημοποιήθηκε τελευταία, ουσιαστικά ήταν 100% σίγουρη. Από τη στιγμή που ο ίδιος ανέλαβε το υπουργείο Οικονομικών, κοινός τόπος στην σκέψη πολλών ήταν ότι κάπως θα έπρεπε ο ίδιος προσωπικά να εξαργυρώσει αυτή την ευθύνη. Επένδυσε μεγάλο πολιτικό κεφάλαιο αναλαμβάνοντας ένα τόσο κρίσιμο πόστο σε συνθήκες οι οποίες δεν θα μπορούσαν να είναι πιο δύσκολες. Την προεδρία του ΠΑΣΟΚ τη θέλει καιρό, ήθελε όμως και να έχει να επιδείξει εντυπωσιακό έργο στην εκλογική αναμέτρηση που θα’ ρθει. Το PSI είναι προσωπικό του στοίχημα πλέον.
Ο Παπουτσής δέχτηκε πολύ σκληρή κριτική το τελευταίο διάστημα. Μετά τα μεγάλα επεισόδια σε κάθε κρίσιμη ψηφοφορία στη Βουλή, το πρόσωπό του –  άλλοτε με αξιώσεις διεκδικητή της Δημαρχίας της πόλης των Αθηνών- δεν φαίνεται να εμπνέει τόση εμπιστοσύνη. Πολλοί απόρησαν όταν ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του και κάποιοι φωνάζουν πως δεν πρόκειται να βρει τις 94 υπογραφές στήριξης από το Εθνικό Συμβούλιο, ώστε να είναι έγκυρη η υποψηφιότητά του. Ένα πολύ μεγάλο κομμάτι των στελεχών έχει συσπειρωθεί γύρω από τον Βενιζέλο, ο οποίος μοιάζει προς ώρας να είναι το αδιαφιλονίκητο φαβορί.
Ακόμα και εκείνοι, κυρίως υπουργοί – οι οποίοι ήταν πιο κοντά στον Παπανδρέου, στηρίζουν πλέον επίσημα Βενιζέλο. Άλλοι λένε ότι έσωσε τη χώρα, ότι έβαλε το κεφάλι του στον ντορβά, ότι θα κατεβάσει τρομερό πρόγραμμα και θα τους τρελάνει όλους. Άλλοι εκφράζουν μεν την ανάγκη για κάτι άλλο, μέσα από τις διαβόητες πλατφόρμες, αλλά στο τέλος βρίσκουν κοινά σημεία χωρίς να διευκρινίζουν ποια είναι αυτά και στηρίζουν.
Τελικά αυτές οι δύο υποψηφιότητες ικανοποιούν τους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ; Μπορεί ο Βενιζέλος εκείνος ο οποίος μπορεί να ενσαρκώσει το όραμα του ηγέτη που χρειάζεται το ΠΑΣΟΚ σήμερα;
Μια αρκετά μεγάλη μερίδα του κόσμου, η οποία αν εκφραστεί στις εσωκομματικές εκλογές θα έχει αξιοσέβαστο ποσοστό – αυτός ο ανέκφραστος μέχρι στιγμής τρίτος πόλος – λέει όχι. Αρνείται να κατέβει να στηρίξει τον Βενιζέλο, ενώ για τον Παπουτσή δεν το συζητά καν. Ονόματα υπουργών, κυρίως των χαρακτηριζόμενων «κηπουρών» του Παπανδρέου συζητούνται, τηλέφωνα γίνονται, αλλά κανείς δεν παίρνει την απόφαση.
Αυτός ο «Τρίτος Πόλος» στέκεται αμήχανος μπροστά σε μια δύσκολη εκλογική αναμέτρηση, χωρίς μηχανισμό, χωρίς στήριξη από το «Βαθύ ΠΑΣΟΚ», χωρίς την εύνοια των «πράσινων συνδικαλιστών». Ίσως, από την άλλη, να επιδιώκουν με αυτό τον τρόπο την φθορά, το «κάψιμο» του Βενιζέλου σε αυτές τις εκλογές, ώστε να μη χρεωθούν τη διακυβέρνηση Παπανδρέου αυτοί. Με σκοπό να δημιουργήσουν κάτι σε πιο υγιείς βάσεις, αφού περάσει η φουρτούνα και ξεκαθαρίσει το τοπίο, μετά τις επόμενες κάλπες.

Πηγή : http://www.aixmi.gr/index.php/polos-venizel-papouts-pasok/

Εγγραφή σε αυτό το blog μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου :

6 σχόλια

Write σχόλια